منسوجات سالانه ۹۲ میلیون تن میکروالیاف پلاستیکی را به اقیانوس‌ها وارد می‌کنند.

تولید منسوجات سالانه ۱.۲ میلیارد تن دی‌اکسید کربن منتشر می‌کند که معادل انتشار گازهای گلخانه‌ای ۳۰۰ میلیون خودرو است.

در بریتانیا، سالانه بیش از ۳۰۰,۰۰۰ تن پسماند نساجی در محل‌های دفن پسماند دفن می‌شود و تنها ۳٪ آن بازیافت می‌شود.

صنعت نساجی جهانی سالانه ۱۰۰ میلیارد پوشاک تولید می‌کند که ۸۵٪ آن ظرف یک سال به محل دفن پسماند ختم می‌شود.

الیاف مصنوعی (مانند پلی‌استر) ۶۰٪ از کل منسوجات را تشکیل می‌دهند و اکثر آن‌ها از پلاستیک مشتق می‌شوند.

شستن یک پوشاک مصنوعی می‌تواند ۷۰۰,۰۰۰ میکروالیاف را وارد سیستم آب کند.

اتحادیه اروپا سالانه ۲.۳ میلیون تن پسماند نساجی تولید می‌کند که ۳۵٪ آن بازیافت می‌شود.

در ایالات متحده، تولید پسماند نساجی بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰، ۲۰٪ افزایش یافته است.

پیش‌بینی شده بازار جهانی منسوجات بازیافتی تا سال ۲۰۲۵ به ۳۵ میلیارد دلار برسد.

در ژاپن، ۴۰٪ از پسماند‌های نساجی سوزانده می‌شوند و گازهای گلخانه‌ای آزاد می‌کنند.

صنعت مد مسئول ۱۰٪ از انتشار جهانی کربن است که بیش از مجموع پروازهای بین‌المللی و کشتیرانی است.

در هند، سالانه ۵۰۰,۰۰۰ تن پسماند نساجی در محل‌های دفن پسماند دفن می‌شود و ۲٪ آن بازیافت می‌شود.

منسوجات مصنوعی برای تجزیه در محل‌های دفن پسماند بیش از ۲۰۰ سال زمان نیاز دارند.

استفاده از منسوجات پلاستیکی در پوشاک بیرونی دوام آن‌ها را افزایش می‌دهد اما قابلیت بازیافت را کاهش می‌دهد.

در بریتانیا، ۶۰٪ از خانوارها منسوجات را بازیافت می‌کنند، اما اکثر آن‌ها به کشورهای در حال توسعه صادر می‌شوند.میکروالیاف نساجی منبع اصلی میکروپلاستیک‌ها در آب شیرین هستند و ۸۰٪ از کل ورودی را تشکیل می‌دهند.

پیش‌بینی می‌شود تقاضای جهانی برای منسوجات تا سال ۲۰۳۰، ۶۰٪ افزایش یابد که مشکل پسماند‌های پلاستیکی را تشدید می‌کند.

در ایالات متحده، سالانه ۷۳ پوند پسماند نساجی به ازای هر نفر تولید می‌شود.

 

تهیه کننده: دکترمحمدهادی دهقانی