در اقیانوس آرام شمالی، «لکه عظیم پسماند در اقیانوس آرام» حاوی ۸۰,۰۰۰ تن تور ماهیگیری سرگردان است.

تورهای سرگردان منبع اصلی آلودگی پلاستیکی در اکوسیستم‌های اعماق دریا هستند.

 تورهای ماهیگیری ۶۰٪ از کل تورها و ادوات سرگردان در اقیانوس را تشکیل می‌دهند.

ارزش تجهیزات ماهیگیری ازدست‌رفته در سطح جهان سالانه ۱۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

تنها ۲٪ از تورها و ادوات سرگردان سالانه بازیابی می‌شوند.

در جنوب شرق آسیا، ۴۰٪ از ادوات ماهیگیری به‌دلیل نگهداری نامناسب و زیرساخت‌های ضعیف از دست می‌روند.

تورهای سرگردان می‌توانند سالانه تا ۱ میلیون ماهی را در دریای مدیترانه به دام بیندازند.

اتحادیه اروپا هدف تعیین کرده است که تا سال ۲۰۳۰ تورها و ادوات سرگردان را در اقیانوس ۵۰٪ کاهش دهد.

در ایالات متحده، سالانه ۱۵,۰۰۰ تن ادوات ماهیگیری دور ریخته می‌شود.

پیش‌بینی می‌شود تولید جهانی ادوات ماهیگیری تا سال ۲۰۲۵ به ۱۰ میلیون تن برسد.

در ژاپن، ۱۰٪ از ادوات ماهیگیری سالانه به‌دلیل بلایای طبیعی از بین می‌روند.

سازمان ملل متحد هدف نابودی تورها و ادوات سرگردان در اقیانوس را تا سال ۲۰۵۰ تعیین کرده است.

در قطب شمال، تورهای سرگردان توسط جریان‌های اقیانوسی به سمت یخ‌چال‌های دوردست حمل می‌شوند و حیات خرس‌های قطبی را تهدید می‌کنند.

طناب‌های ماهیگیری ۲۰٪ از ادوات سرگردان را تشکیل می‌دهند و می‌توانند تا ۶۰۰ سال کارایی خود را حفظ کنند.

هزینه‌ی جمع‌آوری تورها و ادوات سرگردان از اقیانوس سالانه ۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

تورهای سرگردان را می‌توان با نرخ بازیابی مواد ۹۰٪ به محصولات پلاستیکی جدید بازیافت کرد.

تورهای سرگردان سالانه ۱۰۰,۰۰۰ پستاندار دریایی و لاک‌پشت دریایی را می‌کشند.

 

تهیه کننده: دکترمحمدهادی دهقانی